

ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਪੰਜਾਬ-ਜਲੰਧਰ-(27 ਮਈ)-(ਨਵਜੋਤ ਮੱਟੂ): ਪੈਟਰੋਲ ਅਤੇ ਡੀਜ਼ਲ ਦੀਆਂ ਲਗਾਤਾਰ ਅਸਮਾਨ ਛੂਹ ਰਹੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਨੇ ਜਿੱਥੇ ਆਮ ਜਨਤਾ ਦਾ ਲੱਕ ਤੋੜ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਇਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਸਿੱਧੀ ਮਾਰ ਟੈਕਸੀ ਚਾਲਕਾਂ ‘ਤੇ ਪਈ ਹੈ। ਮਹਿੰਗੇ ਤੇਲ ਕਾਰਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਟੈਕਸੀ ਸਟੈਂਡ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੰਨੇ ਪਏ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਸਟੈਂਡਾਂ ‘ਤੇ ਗੱਡੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਤਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਸਵਾਰੀਆਂ ਨਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਟੈਕਸੀ ਚਾਲਕ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਵਿਹਲੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹਨ। ਹਾਲਾਤ ਇਹ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਕਿ ਦਿਨ ਭਰ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਮੁਸ਼ੱਕਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਗੱਡੀ ਦਾ ਖ਼ਰਚਾ ਕੱਢਣਾ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਚਲਾਉਣੀ ਔਖੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਕਿਰਾਏ ਵਧਣ ਕਾਰਨ ਸਵਾਰੀਆਂ ਨੇ ਬਣਾਈ ਦੂਰੀ: ਸਥਾਨਕ ਟੈਕਸੀ ਸਟੈਂਡ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਾਜੂ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੋਰ ਚਾਲਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦਰਦ ਬਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਤੇਲ ਮਹਿੰਗਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਕਿਰਾਏ ਵਧਾਉਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਵਧੇ ਹੋਏ ਕਿਰਾਏ ਕਾਰਨ ਹੁਣ ਸਵਾਰੀਆਂ ਟੈਕਸੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ਼ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਬੱਸਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਸਤੇ ਜਨਤਕ ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਚਾਲਕਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, “ਸਵੇਰੇ ਘਰੋਂ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਮਹਿੰਗਾ ਡੀਜ਼ਲ ਪਵਾ ਕੇ ਇਸ ਆਸ ਨਾਲ ਨਿਕਲਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕੋਈ ਸਵਾਰੀ ਮਿਲੇਗੀ, ਪਰ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਘਰ ਮੁੜਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇਖ ਕੇ ਦਿਲ ਖੂਨ ਦੇ ਹੰਝੂ ਰੋਂਦਾ ਹੈ।”
ਬੈਂਕਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸ਼ਤਾਂ ਅਤੇ ਟੈਕਸਾਂ ਨੇ ਵਧਾਈ ਚਿੰਤਾ: ਕਿਸ਼ਤਾਂ ਅਤੇ ਟੈਕਸਾਂ ਦੇ ਭਾਰੀ ਬੋਝ ਹੇਠ ਦੱਬੇ ਟੈਕਸੀ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚਾਲਕਾਂ ਨੇ ਬੈਂਕਾਂ ਤੋਂ ਕਰਜ਼ੇ (ਲੋਨ) ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਗੱਡੀਆਂ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਗੱਡੀ ਦੀ ਮੋਟੀ ਕਿਸ਼ਤ, ਭਾਰੀ ਸਰਕਾਰੀ ਟੈਕਸ, ਬੀਮਾ (ਇੰਸ਼ੋਰੈਂਸ) ਅਤੇ ਗੱਡੀ ਦੀ ਸਰਵਿਸ ਦਾ ਖ਼ਰਚਾ ਸਿਰ ‘ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਵਾਂਗ ਲਟਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕਮਾਈ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਖ਼ਰਚੇ ਕਿੱਥੋਂ ਪੂਰੇ ਹੋਣਗੇ? ਕਈ ਨਿਰਾਸ਼ ਚਾਲਕਾਂ ਦਾ ਤਾਂ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਹਾਲਾਤ ਇਹੀ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰਨ ਆਪਣੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਵੇਚਣੀਆਂ ਪੈਣਗੀਆਂ ਜਾਂ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਪਾਲਣ ਲਈ ਕੋਈ ਹੋਰ ਦਿਹਾੜੀ-ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਲੱਭਣੀ ਪਵੇਗੀ।
ਸਰਕਾਰ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰਾਹਤ ਦੀ ਮੰਗ: ਬੇਵਸ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਟੈਕਸੀ ਚਾਲਕਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਕਮਰਤੋੜ ਮਹਿੰਗਾਈ ਦੇ ਇਸ ਔਖੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਟੈਕਸੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰਾਹਤ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੁਰਜ਼ੋਰ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਕਮਰਸ਼ੀਅਲ ਵਾਹਨਾਂ ਲਈ ਤੇਲ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਬਸਿਡੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਸਰਕਾਰੀ ਟੈਕਸਾਂ ਵਿੱਚ ਛੋਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਟੈਕਸੀ ਚਾਲਕਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਖਮਰੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ।
